يكى از كسانى كه « معاوية بن ابى سفيان » به آنها امان داد ، عمروبن حمق بود ، معاويه پس از تسلط براوضاع عراق ، به عمرو امان داد و با او پيمان بست كه متعرض او و يارانش نگردد ، و بر همين اساس بود ، كه عمرو آشكار رفت و آمد مىكرد . ولى معاويه به عهد خود وفا نكرد ، و عمرو را مورد پى گرد و تعقيب قرار داد ، و سرانجام او را به شهادت رساند و به پيمان شكنى در مورد خود عمرو نيز بسنده نكرد بلكه همسر او را نيز دستگير و زندانى كرد . درنامه‌اى كه امام حسين عليه‌السّلام به معاويه نوشت آمده است كه : « اى معاويه ! تو پس از امان دادن و عهد الهى بستن ، عمرو را كُشتى ، در حالى كه اگر آنگونه كه تو به او امان داده‌بودى ، به پرندگان وحشى امان داده مىشد ، از كوهها به سوى تو مىآمدند . . . » « 1 » آن حضرت همچنين دربارهء وارستگى وعبادت و ويژگىهاى عمرو به معاويه نوشت : « اى معاويه ! مگر تو نيستى كه عمرو بن حمق را كُشتى ؛ آن بندهء صالحى را كه عبادت ، بدن او را تحليل برد ، و در نتيجه ضعيف و رنگش زرد گرديد . » « 2 » پيشگويى شهادت عمرو روزى على عليه‌السّلام ازعمرو پرسيد : « خانه دارى ؟ » عمرو پاسخ داد : « آرى » على عليه السلام به او فرمود : « آن را به فروش ، و در محلّهء قبيلهء أَزد ، خانه‌اى خريدارى كن . زيرا پس از

--> ( 1 ) . تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 2 ، ص 329 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 376 ؛ رجال كشّى ، ص 49 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 90 . ( 2 ) . رجال كشّى ، ص 49 ؛ الغدير ، ج 10 ، ص 161 ؛ تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 2 ، ص 329 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 376 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 90 ؛ جامعه الرواة ، ج 1 ، ص 620 .